Μιλινιούτον (mN)
Το μιλινιούτον (millinewton, mN) είναι υποδιαίρεση της παράγωγης μονάδας δύναμης του SI, του Νιούτον, και ισούται με ένα χιλιοστό του Νιούτον (10⁻³ N). Χρησιμοποιείται στη μικρομηχανική, τη βιοφυσική και την τεχνολογία διαστημικών προωθητήρων ιόντων, όπου απαιτείται η μέτρηση εξαιρετικά μικρών δυνάμεων. Εκφρασμένο σε βασικές μονάδες SI, ένα μιλινιούτον αντιστοιχεί σε 10⁻³ kg·m/s².
- Νανονιούτον (nN)1.000.000
- Μικρονιούτον (µN)1.000
- Μιλινιούτον (mN)1
- Νιουτον (N)1×10⁻³
- KNewton (kN)1×10⁻⁶
- Μεγανιουτον1×10⁻⁹
- Γιγανιουτον (GN)1×10⁻¹²
- Δύνη (Dyne) (dyn)100
- Πουντάλ (pdl)0,01
- Joule ανά μέτρο (J/m)1×10⁻³
- Pascal ανά τετραγωνικό μέτρο (Pa/m²)1×10⁻³
- Κιλοπόντ (kp)1,02×10⁻⁴
- Στεν (sn)1×10⁻⁶
- Δέρμα μόσχου ακατέργαστου (kip)2,25×10⁻⁷
- Χιλιόγραμμο-δύναμη (kgf)1,02×10⁻⁴
- Τονωτική δύναμη (tnf)1,02×10⁻⁷
- Λίρα-δύναμη (lbf)2,25×10⁻⁴
- Σύντομη δύναμη τόνου1,12×10⁻⁷
- Μεγάλη δύναμη τόνου1×10⁻⁷
- Ουσία-δύναμη (ozf)3,6×10⁻³
- Η βαρύτητα0,1
- Μίλιγκρα-δύναμη (mGf)0,1
- Τάφος-δύναμη (Gf)1,02×10⁻⁴